शताब्दीयौंदेखि संसारभरका मानिसहरूले फसल जोगाउन जाम बनाएका छन्। हामीलाई थाहा छैन कि यो रूसी भान्सामा कहिले देखा पर्यो, तर हामीलाई थाहा छ कि जामको लागि पुरानो नुस्खा हामीले आज प्रयोग गर्ने भन्दा धेरै फरक छ। र ठूलो प्रश्न यो हो: के हामीले यसलाई मन पराउने थियौं?
रूसीमा, जामको लागि शब्द वारेन’ये (варенье) हो, जसको अर्थ “केही उमालेको” हो। १७औं र १८औं शताब्दीमा यो केवल मीठो कुराको अर्थ थियो। त्यतिन्जेल, “जाम” लाई नुन वा मसी जस्ता उमालेर केही बनाउने अर्थमा मात्र प्रयोग गरिन्थ्यो। त्यहाँ “सिल्क जाम” पनि थियो: उमालेको रेशमकीरा कोकुन। यस्तो देखिन्छ कि मानिसहरूले अघिल्लो शताब्दीहरूमा रूसमा मीठो जाम बनाए, तर यसको विशेष नाम थिएन। उदाहरणको लागि, “महमा उमालेको चेरी” हाम्रो जाम जस्तै हुन सक्छ, यद्यपि यसलाई अरू केहि भनिन्छ।
यो सिरपमा उमालेको जामुन वा फल हो। फल र जामुन पूरै वा टुक्राहरूमा काट्न सकिन्छ। तर जाम अन्य उत्पादनहरू पनि बनाउन सकिन्छ। पुरातन रुसीहरूले महमा अदुवाको जाम, गुड़मा मूली, महमा नटहरू, र यस्तै अन्य चीजहरू बनाउँथे। पुरातन समयमा गुड़ पातलो, स्पष्ट मह थियो। यसबाट बनाइएका परिकारहरू “डोमोस्ट्रोइ” (१५५० को दशक) मा उल्लेख गरिएको छ: “लिङ्गोनबेरीको पानी र गुड़मा चेरीहरू, र रास्पबेरी पंच र सबै प्रकारका मिठाइहरू, र स्याउ र नाशपातीहरू र गुड़मा।”
तपाईले देख्न सक्नुहुन्छ, जाम – यद्यपि यसलाई त्यसबेला भनिएन – एक डिश थियो जुन वास्तवमा सस्तो थिएन, तर यो एकदम सामान्य थियो। “डोमोस्ट्रोई” मा यो धनी घरहरूमा सेवा गरिएको वर्णन गरिएको छ, तर यो शाही टेबलमा पनि देखा पर्यो। वास्तवमा, तालिका जति धनी हुन्छ, जाम त्यति नै परिष्कृत हुन्छ। यहाँ महारानी अन्ना इओनोभना (१७३०) को मेनुबाट एउटा उदाहरण हो: “न्यायालय उत्सवहरूमा व्यवहारहरू सधैं प्रशस्त थिए, यद्यपि एकदम नीरस। मिठाईहरू मध्ये जेली, आइसक्रिम, क्यान्डीहरू, सुकरब्रोड, विभिन्न जाम, फल मार्शमेलो, र नरम जेली थिए। मिठाई।” यो सूची कम्पाइल गर्ने व्यक्तिले पनि कस्तो प्रकारको जामहरू सेवा गरिएको थियो भनेर निर्दिष्ट गर्ने चिन्ता गरेनन्; वर्णन गर्न धेरै थिए।
२३३ पटक हेरीएको
